Czy każdy pacjent z lokalnie lub regionalnie zaawansowanym rakiem gruczołu krokowego naprawdę potrzebuje intensywnego leczenia systemowego?
A może w wybranych przypadkach najlepszą strategią jest maksymalnie precyzyjne leczenie miejscowe z eskalacją dawki w obrębie gruczołu krokowego?
Czy istnieje granica kwalifikacji do leczenia miejscowego w chorobie przerzutowej, jeśli naszym priorytetem pozostaje jakość życia pacjenta?
Jak nowoczesna diagnostyka, taka jak PSMA PET/CT, zmienia kwalifikację do leczenia?
I wreszcie — co powiedzieć pacjentowi, gdy pyta: radioterapia czy prostatektomia — bazując na dowodach najwyższej jakości?
Dziś miałem przyjemność prowadzić wykład w ramach programu European School of Oncology
European School of Oncology (ESO) to jedna z najważniejszych platform edukacyjnych w Europie, której celem jest kształcenie młodych onkologów poprzez multidyscyplinarne programy oparte na aktualnych danych naukowych.
Dzisiejszy wykład jest częścią Genitourinary Cancers Masterclass, skierowanego do lekarzy z:
– Europy
– krajów regionu Morza Śródziemnego
– Ameryki Łacińskiej
aktywnie zaangażowanych w praktykę kliniczną i badania naukowe.
Celem tych programów jest:
przekładanie medycyny opartej na faktach na realne decyzje kliniczne
rozwój podejścia multidyscyplinarności
budowanie międzynarodowej współpracy
Mój temat:
„Local therapy for prostate cancer: modern radiotherapy, brachytherapy and beyond”
W ramach wykładu omówiłem kluczowe zagadnienia:
– wskazania do radykalnej radioterapii w chorobie lokalnej i miejscowo zaawansowanej i regionalnej
– wybór rodzaju radioterapii: radioterapia z pól zenwętrznych ( EBRT), brachyterapia (radioterapia interwencyjna), oraz strategii frakcjonowania
– integrację radioterapii z leczeniem systemowym m.in terapią deprywacji androgenów (ADT)
– porównanie leczenia chirurgicznego i radioterapii
– rolę brachyterapii, SBRT i SIB focal jako strategii eskalacji dawki w obrębie gruczołu krokowego
– eskalację dawki w obrębie przerzutowych regionalnych węzłów chłonnych
– kwalifikację pacjentów do leczenia miesjcowego w erze badań nowej generacji (PSMA PET)
– rolę leczenia miejscowego w chorobie uogólnionej (M1)
czyli o tym, jak dziś redefiniujemy granice leczenia miejscowego w onkologii.
Serdeczne podziękowania dla organziatorów za to wyróżnienie, nominację i zaufanie
