Rzeczywiste wyniki leczenia i czynniki rokownicze w glejakach sklasyfikowanych wg klasyfikacji WHO 2021.
Z dumą dzielę się wynikami naszego najnowszego międzynarodowego badania typu Real-World Evidence (RWE), przeprowadzonego we współpracy z ośrodkami z Polski, Francji, Włoch oraz Stanów Zjednoczonych.
To jedno z pierwszych tak kompleksowych opracowań analizujących wyniki leczenia glejaków po reklasyfikacji zgodnie z molekularnymi kryteriami WHO 2021.
W badaniu przeanalizowaliśmy 179 pacjentów z glejakami WHO G2–G4, leczonych chirurgicznie i uzupełniająco za pomocą radio- lub radiochemioterapii.
Czynniki molekularne silnie wpływały na wyniki leczenia:
• Mutacje IDH1/2: dłuższe czas wolny od progresji (PFS) (7,7 vs 1,0 roku) i czas przeżycia całkowitego (OS) (8,2 vs 2,5 roku; oba p < 0,01),
• Kodelecja 1p/19q: wydłużone PFS (7,7 vs 1,6 roku; p < 0,01),
• W glejakach G3 chemioterapia poprawiała zarówno PFS (6,8 vs 3,6 roku), jak i OS
(6,9 vs 3,9 roku; p < 0,01),
• Leukopenia 0–2 wiązała się z lepszym OS (7,2 vs 3,2 roku; p = 0,04), natomiast ALC ≤ 1×10³/mm³ przewidywało gorsze OS (5,3 vs 8,7 roku; p = 0,0043),
• U pacjentów z glejakami G4 mniejsza kliniczna objętość napromieniania (CTV) (<127 cm³) wiązała się z dłuższym przeżyciem (OS) (3,2 vs 1,7 roku; p = 0,012).
Nasze wyniki wypełniają ważną lukę w wiedzy — większość zaleceń klinicznych nadal opiera się na danych sprzed 2021 roku — i pokazują, jak biologia molekularna na nowo definiuje rokowanie i strategie leczenia glejaków.
Ogromne podziękowania dla wszystkich współautorów z Polski, Francji, Włoch i USA za znakomitą współpracę, zaangażowanie naukowe i wspólne budowanie międzynarodowej wiedzy w dziedzinie neuroonkologii.
Opublikowano w Scientific Reports (Nature Publishing Group)
